گریه کردی
گریه کردم
آسمان هم گریه کرد

دلم برات تنگ شده.....اما من...من ميتونم اين دوري رو تحمل كنم... به فاصله ها فكر نميكنم ...... ميدوني چرا؟؟ آخه... جاي نگاهت رو نگاهم مونده.....هنوز عطر دستات رو از دستام ميتونم استشمام كنم....رد احساست روي دلم جا مونده ... ميتونم تپشهاي قلبت رو بشمارم...........چشماي بيقرارت هنوزم دارن باهام حرف ميزنن.......حالا چطور بگم تنهام؟؟چطور بگم تو نيستي؟؟چطور بگم با من نيستي؟؟آره!خودت ميدوني....ميدوني كه هميشه با مني....ميدوني كه تو،توي لحظه لحظه هاي من جاري هستي....آخه...تو،توي قلب مني...آره!تو قلب من....براي همينه كه هميشه با مني...براي همينه كه حتي يه لحظه هم ازم دور نيستي...براي همينه كه ميتونم دوريت رو تحمل كنم...آخه هر وقت دلم برات تنگ ميشه...هر وقت حس ميكنم ديگه طاقت ندارم....ديگه نميتونم تحمل كنم...دستامو ميذارم رو صورتم و يه نفس عميق ميكشم....دستامو كه بو ميكنم مست ميشم...مست از عطر ت. صداي مهربونت رو ميشنوم ...و آخر همهء اينها...به يه چيز ميرسم.....به عشق و به تو.....آره...به تو....اونوقت دلتنگيم بر طرف ميشه...اونوقت تو رو نزديكتر از هميشه حس ميكنم....اونوقت ديگه تنها نيستم
حالا من اين تنهايي رو خيلي خيلي دوسش دارم.. به اين تنهايي دل بستم...حالا ميدونم كه اين تنهايي خالي نيست...پر از ياد عشقه.. پر از اشكهاي گرم عاشقونه

عشق اونيه که به خاطره اون تموم قانونهاي روزگارو زيرپا مي ذاري و خاطرات شيرين رو جايگزينش مي کني.

اگه تمام خاک زمين باشي

تنها مشتي از تو کافيست براي آنکه تا ابد بپرستمت

سلام

امروز بعد از کلی بی خبری از وبم بازم اومدم یه سری بهش بزنم

راستش این روزا سرم یه جورایی خیلی شلوغه و وقت سر خاروندنم ندارم

خلاصه اومدم دیگه

به تو مدیونم همیشه
مگه میشه بی تو باشم
از شبی که روبرومه
چه جوري بی تو رها شم
به تو مدیونم همیشه
مثل شب به صبح فردا
مثل موجی سرد و تنها
به نگاه نازه دریا
به تو مدیونم همیشه
من خسته من ویرون
مثل خاکی سرد و تشنه
به نوازشای بارون
به تو میرسم دوباره
زیر رگبار ستاره
وقتي بارون نگاهت
رو حریر شب میباره
اگه پایانی نباشی
واسه بغض وخستگی هام
چه جوری برگردم از این
جاده های بی سرانجام
تو خدای عاشقایی
به تو مدیونم همیشه
وقتی اسمتو میارم
نبض لحظه تازه می شه

گاهي مسير جاده به بن بست مي رود
گاهي تمام حادثه از دست مي رود
گاهي همان کسي که دم از عقل مي زند
در راه هشياري خود مست مي رود
گاهي غريبه اي که به سختي به دل نشست
وقتي که قلب خون شده بشکست مي رود
اول اگرچه با سخن از عشق آمده
آخر خلاف آنچه که گفته است مي رود
گاهي کسي نشسته که غوغا به پا کند
وقتي غبار معرکه بنشست مي رود
اينجا يکي براي خودش حکم مي دهد
آن ديگري هميشه به پيوست مي رود
واي از غرور تازه به دوران رسيده اي
وقتي ميان طايفه اي پست مي رود
هر چند مضحک است و پر از خنده هاي تلخ
بر ما هر آنچه لايقمان هست مي رود
اين لحظه ها که قيمت قد کمان ماست
تيريست بي نشانه که از شست مي رود
بيراهه ها به مقصد خود ساده مي رسند
اما مسير جاده به بن بست مي رود

چرا گرفته دلت مثل آنکه تنهايي
چقدر هم تنها
خيال مي کنم
دچار آن رگ پنهان رنگها هستي
دچار يعني عاشق
و فکر کن که چه تنهاست
اگر که ماهي کوچک دچار آبي درياي بيکران باشد
چه فکر نازک غمناکي
خوشا به حال گياهان که عاشق نورند
و دست منبسط نور روي شانه آنهاست
نه وصل ممکن نيست
هميشه فاصله اي هست
دچار بايد بود
وگر نه زمزمه حيرت ميان دو حرف حرام خواهد شد
و عشق
صداي فاصله هاست
صداي فاصله اي که غرق ابهامن

قلم مضطرب از این گوشه به ان گوشه دفتر می رفت، گره در ابروانش و غرولندی زیر لب! شاعر آمد و خواست شعری بنویسد که قلم، خود را کنار کشید و گفت : تو عمری مرا به کار کشیده ای، اما هنوز آس و پاسی! شاعر گفت : من از عشق و محبت می گویم، اما مردم از مرگ و نفرت می خواهند! قلم گفت : بنویس  عشق و محبت با مرگ و نفرت از بین نمی رود!

اگر دریا بودم در اعماق آبهایم نگاهت میداشتم.

اگر جنگل بودم در تنه درختانم اسیرت می کردم.

اگر کوهی بودم در غاری از تنم زندانی ات می کردم.

اگر گلی بودم در کنج گلبرگ هایم از تو محافظت می کردم.

اگر زنبوری بودم در کندوی عسلم از تو مراقبت می کردم.

اگر خانه ای بودم در یکی از زیباترین اطاق هایم خدمتت را می کردم.

اگر پرنده ای بودم در لانه ام برایت غذا می آوردم.

حال که هیچ کدام از اینها نیستم، فقط می توانم تجسمی از تو را در ذهنم پرستش کنم.

نگاهم را به جاده دوخته ام،

به خط های سپیدی که از هم دورند،

دیگر خیال ثبقت گرفتن ندارم،

 بیا به هم بپیوندیم!!!

 

به فردا می نگرم، به فردایی روشن، در جست و جوی خدای خود هستم، آنقدر می روم و می روم تا به او برسم، آنقدر نام خدا را تکرار می کنم تا از میان شعله آتش افکار انسانی بیرون بیایم و در نهایت آزادگی سوی او پرواز کنم. نمی دانم چه خواهد شد.فقط منتظرم، هر آنچه او خواهد. قلبم به سوی ابدیت گشوده شده است، زیبایی های این هستی را با چشم دل می بینم و لحظه به لحظه شکر خدا را به جای می آورم!!!

 همیشه در عجب بودم

که چرا در جاده عشق

پا به پایم نمی آمدی

حتی وقتی آهسته و پیوسته می رفتم،

امروز فهمیدم...

ریگی که در کفشت بود تو را می آزرد!!!